طوبی آزموده: زنی با ذکاوت که دختران ایران را از شَر جهل و تعصب نجات داد. پوشش زنان از زمان قاجار تا بحال
سخنان قابل تامل بانو ژاله آموزگار در مورد جایگاه زنان در جامعه
فکرش را کردی: ویدیو موزیک بسیار جالب در باره «زن، زندگی، آزادی».
سفر مادر و سه فرزند خردسال از میان دره، کوه و رودخانه.
ویدیوی مستند بسیار جالب در مورد تعصب جنسیتی.
سرود «نام جاوید وطن»
پرسیدم چرا زمینهی اغلب فرش های دستباف ایرانی لاکیست؟ گفت بخاطر اینکه قالی ایرانی بوی
خون می دهد … پرسیدم یعنی چی؟ گفت قلاب قالیبافی شبیه چاقوییست که نوک آن همانند قلاب ماهیگیری ست … اما دختران قالیباف با آن، نه میوهای بود که پوست بکنند
و نه ماهیای که بگیرند. آنها باید با آن چاقوی تیز با سرعت بالایی گرههای قالی را می بافتند و در این بین، اگر صدم ثانیهای انگشت خود را دیرتر از زیر
نخ بیرون میکشیدند آنوقت خون بود که شتک میزد به نخ های قالی … پس زمیه را لاکی می گرفتند تا رد خون بر گره های قالی بر جای نماند … گفتم من فکر
میکردم قالیبافی یک هنر است … گفت تا همین سی چهل سال قبل، دختران را از ۵ سالگی به بالا مجبور می کردند تا ساعتهای طولانی بروی قالی قوز کنند
و کار کنند. صبح تا غروب … هنر یعنی انجام کاری با عشق … اما اینجا هدف فقط پول بود و نان … جور بیکاری و فقر پدران را باید کودگان خردسال میکشیدند …
پرسیدم راستی چرا این هنر در حال نابودیست گفت: چه بهتر … گفتم تاریخ فرش ایرانی را مگر خواندهای؟ … گفت آری، خلاصهاش را می گویم:
دختران بافتند … پدران فروختند … پسران خرج کردند…
مردمان دنیا از قالی ایرانی فقط زیباییهایش را می بینند اما دختران قالیباف، رنجهایش را …
گفتم چه اشکالی دارد مگر دختران برای خود فرش دستباف ببافند و استفاده کنند … لبخند تلخی زد و گفت: اغلب این دختران و زنان که یک عمر قالی بافتهاند حتی یک ساعت بر روی یک قالی دستباف ننشستهاند …
مسعود احمدی شامکانی
ahmadi_shamakani912@