امروز سالروز تولد دانشمندی است که توانست راهی را آغاز کند که منجر به پیروزی علم، دانش و خرد بر جهل و خرافات و تاریکی گردد.
اگر امروزه با جزئیات میدانیم که ما، گونهی هموساپینس و میلیونها گونهی دیگر جانداران چگونه از یک منشأ مشترک تا به این نقطه از حیات رسیدهایم،
اینکه امروز میدانیم که ما چیزی بیشتر از یک گونهی زیستی مانند موز، کرم پهن کف اقیانوس، برنج، مگس میوه یا شامپانزه نیستیم
فراتر از همه اینها،
اینکه امروز میدانیم که ما مهرهدار، پستاندار و میمون هستیم همه را مدیون تلاش چارلز داروین بزرگ میباشیم.
روز داروین خجسته
یک مطالعه پیشگامانه از دانشگاه استکهلم نشان داده است که تخمکهای انسانی غیرفعال نیستند—آنها به طور فعال انتخاب میکنند که با کدام اسپرم ترکیب شوند.
درست است: تخمک سیگنالهای شیمیایی ارسال میکند که اسپرمهای خاصی را جذب کرده و دیگران را رد میکند. این موضوع به سرعت شنا کردن مربوط نیست—بلکه به تطابق مناسب مربوط میشود. این کشف در حال تغییر درک ما از باروری، بارداری و حتی تکامل انسانی است. آنچه زمانی به عنوان یک درگیری بینظم دیده میشد، اکنون به عنوان یک گفتوگوی بیوشیمیایی، یک فرآیند انتخابی که توسط تخمک هدایت میشود، درک میشود.
پس نه، شما فقط شانس نداشتید—شما انتخاب شدید.
تخمک در خط پایان منتظر نبود—بلکه در حال تصمیمگیری بود که چه کسی عبور کند.
به آن مانند نسخهای از "بچلر" طبیعت فکر کنید. و بله، تخمک گل نهایی را در دست دارد.
