هدا فتاحیزاده
خیال باطلی است اگر همیشه بر این گمان باشیم که ما خود آزادانه انتخاب میکنیم که از چه و برای چه صحبت کنیم. مادامی که ناظم و جباری بزرگ، یعنی منطقِ خشک و محاسباتی حاکم بر جهان، در بیرون از ما طرح و پی موضوعِ گفتگوهایمان را میریزد و جهت میدهد.
والتر بنیامین در کتاب خیابان یک طرفه میگوید: "اختیار انتخاب موضوع گفتگو از دست رفته است. اگر در گذشته، دقت کردن به طرفِ صحبت چیزی کاملا طبیعی بود، امروز پرسوجو از قیمت کفشها و چترِ او جایگزینِ آن شده است، موضوع هر صحبت به طرزی اجتنابناپذیر، وضعِ زندگی و پول شده است: صحبت، هیچگاه به نگرانی و درد و رنج افراد نمیکشد."
شاید درست از دل همین معضل است که یکی از تعاریف، و بیشک مزایای، دوستی میتواند شکل گیرد؛ بدین معنی که دوست آن کسی است که به کمک او، آن صحنهی نمایشِ مضحکِ گفتگوی از پیش طراحی شده را بر هم میزنید و از نو صحنه را بنا مینهید. صحنهای که در آن هر موضوعی میتواند با نهایتِ خلاقیت و آزادی نقشآفرینی کند.
پ ن: نام تابلو: "هنر گفتگو" از رنه ماگریت
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﯾﺨﺒﻨﺪﺍﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﯾﺦ ﺯﺩﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﺩﻧﺪ.
ﺧﺎﺭﭘﺸﺘﻬﺎ ﻭﺧﺎﻣﺖ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﻓﺘﻨﺪ
ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ: ﺩﻭﺭﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪ … !؟
ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮔﺮﻣﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ
ﻭﻟﯽ ﺧﺎﺭﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺯﺧﻤﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ
ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺍﺯﻫﻢ ﺩﻭﺭ ﺷﻮﻧﺪ
ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺎ ﯾﺦ ﺯﺩﻩ ﻣﯽ ﻣﺮﺩﻧﺪ.
ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ دو راه را ﺑﺮﮔﺰﯾﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﺧﺎﺭﻫﺎﯼ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ، ﯾﺎ ﻧﺴﻠﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺮ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﻮﺩ و در تنهایی خویش به تدریج بمیرند.
ﺩﺭﯾﺎﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﮔﺮﺩﻫﻢ ﺁﯾﻨﺪ. ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ با ﺯﺧﻢ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺰﯾﺴﺘﯽ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ، ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ.
ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺷﺨﺎﺹ ﺑﯽ ﻋﯿﺐ ﻭ ﻧﻘﺺ ﺭﺍ ﮔﺮﺩ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯﺩ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﯾﺐ دﯾﮕﺮﺍﻥ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﯾﺪ ﻭ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﺪ.
وقتی ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻭﺳﺖ می ﮔﺮﺩﻳﻢ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻛﻪ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻋﻴﺐ ﻫﺎﻳﺶ می ﮔﺮﺩﻳﻢ
وقتی ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺩﺍﺩﻳﻢ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎیی ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺶ میگردیم.
👤ژان پل سارتر
پس از ازدواج با همسرم، در واقع با پدرم فاصله بیشتری پیدا كرده بودم.
سالها طول كشید تا در یك روز گرم تابستان به صرف چاى كنارش نشستم.
با وى در باب زندگى، ازدواج، فرزندانم، و مسئولیتهایم گلایه كردم.
پدرم در حالى كه چاى را در نعلبكى میریخت و به آن فوت میكرد، نگاهى نافذ بر من انداخت و گفت:
هرگز دوستانت را فراموش نكن،
هر چه پیرتر شوى اهمیت آنان بیشتر میشود.
با این كه به خانواده و فرزندانت عشق میورزى، باز به دوست نیاز دارى، با آنان مراوده كن، به دیدارشان برو، گاهی به آنها تلفن بزن، و به آنان نزدیكتر شو.
باخود گفتم چه نصیحت عجیبى!
تمام معناى زندگى من، همسر و فرزندان و شغلم هستند!
با این حال اطاعت امر كردم.
هر سال با دوستانم تماس گرفتم و اندك اندك بر شمارشان افزودم.
سالها بعد دریافتم که پدرم رمز زندگى را میدانست.
در گذر ایامِ عمر، دوستان هر روز اهمیت بیشترى پیدا میكنند.
بعد ازحدود شصت سال فهمیده ام كه؛
زمان چه تند میگذرد.
فاصله ها بلندتر میشوند.
بچه ها بزرگ میشوند، دنبال زندگى خود میروند و گاه قلب والدین را میشكنند، و اغلب از ما دور میمانند.
مشاغل و دارائیها مى آیند و میروند.
آمال، عشقها و هوسها میروند
مردم دور و برم كارهاى غیر منتظره و گاه ناشایست میكنند.
والدین میمیرند.
همكاران ما را فراموش میكنند.
دوندگیها پایان مى یابند.
اما دوستان واقعى پابرجا میمانند.
بى توجه به دورى و حتى فواصل میان قاره اى!
دوست خوب هرگز دور نیست، فقط باید دستم را دراز كنم و از وراى صفحه گوشى دستش را بفشارم.
آغوش دوستان همیشه براى در برگرفتنم گشاده است.
سپاس كه هستید.
مهم نیست که در طول حرفه خود چقدر موفق یا قدرتمند بوده اید، به یک فرد معمولی باز خواهید گشت …!! بنابراین، به طرز فکر و احساس برتری شغل گذشته خود نچسبید، نفس خود را رها کنید، وگرنه ممکن است احساس راحتی خود را از دست بدهید …!!
دوستان و همکارانی که قبلاً با آنها ملاقات میکردید و معاشرت داشتید کمتر میشوند و بندرت کسی شما را در محل کار قبلی تان می شناسد…!! نگویید «قبلاً، من مدیر بودم، رئیس بودم …» یا «یک … بودم …» زیرا نسل جوان شما را نمی شناسد و شما نباید از این بابت احساس ناراحتی کنید …!!!
حتی اگر فرزندان و نوه های زیادی دارید، بیشتر اوقات با همسرتان یا خودتان زندگی میکنید. وقتی فرزندان شما گهگاه به ملاقات می آیند، این یک ابراز محبت است، بنابراین آنها را بخاطر کمتر آمدنشان سرزنش نکنید، زیرا آنها درگیر زندگی خود هستند …!!
برخی از افرادی که می شناختید برای همیشه رفته اند. در این مرحله غمگین نباشید، زیرا این رسم زندگی است و همه در نهایت این راه را خواهند رفت …!! بنابراین، در حالی که هنوز کمی قدرت وتوانایی دارید، زندگی را به بهترین شکل اداره کنید …!! هر چه از اموال خود میخواهی بخور هر سفری میتونی برو، هر کمکی میخواهی بکن، هر چه میخواهی بنوش بازی کن و کارهایی را که دوست داری انجام بده …!!
به یاد داشته باشید … تنها گروهی که شما را حذف نمیکند، دوستان و همکاران قدیمی هستند …!!! *👈پس بیشتر با دوستان قدیمی و صمیمی خود ارتباط برقرار کنید و هیچ وقت آنهارا فراموش نکنید …!!! تقدیم به دوستان خوب 🌹
میتوانی دردهایت را …
هرچند ناچیز …
هر چند گران …
بی خجالت با او در میان بگذاری …!
از حماقت هایت بگویی …
دوست انتخاب آزاد توست،اختیار توست …!
نامش را در شناسنامهات نمی نویسند …!
نامت را در شناسنامهاش نمی نویسند …!
دوست عرف نیست …
عادت نیست …
معذوریت نیست …
دوست از هر نسبتی مبراست …!
دوست سایبان دلچسبی است، تا خستگیات را با او به فراموشی بسپاری…!
دوستان حرمت دوستی هامون حتی مجازی را بدانیم.
ارنست همینگوی زمانی گفت: در تاریکترین لحظات زندگی، ما به راهحل یا نصیحت نیاز نداریم. آنچه مشتاقانه طلب میکنیم، تنها ارتباط انسانی است— حضوری آرام، نوازشی ملایم. این حرکات کوچک، لنگرهایی هستند که وقتی زندگی طاقتفرسا میشود، ما را ثابت نگه میدارند.
لطفاً سعی نکن مرا درست کنی. درد مرا به دوش نکش یا سایههایم را از خود دور نکن. فقط کنارم بنشین در حالی که با توفان درونی خود دست و پنجه نرم میکنم. دستی ثابت باش که بتوانم در مسیر یافتن راه خود به آن تکیه کنم.
درد من مال من است تا تحملش کنم، نبردهایم مال خودم است تا با آنها روبرو شوم. اما حضورت به من یادآوری میکند که در این جهان پهناور و گاهی ترسناک، تنها نیستم. این یادآوری آرامی است که میگوید من شایسته عشق هستم، حتی وقتی احساس میکنم شکستهام.
پس، در آن ساعتهای تاریکی که راه خود را گم میکنم، آیا فقط همینجا خواهی بود؟ نه به عنوان نجاتدهنده، بلکه به عنوان همراهی. دستم را بگیر تا سپیده دم از راه برسد و کمکم کنی نیروی درونم را به خاطر بیاورم.
حمایت خاموش تو گرانبهاترین هدیهای است که میتوانی به من بدهی. این عشقی است که حتی وقتی خودم را فراموش میکنم، کمکم میکند یادم بیاید که هستم.
طبق تحقیقات جدید روانشناسان دانشگاه آکسفورد؛ وقت گذراندن شبانه مردان با دوستان خود حداقل ۲ بار در هفته به طور منظم برای سلامت روحی و روانی آنها مهم است!
بر اساس نتایج مطالعه ای که توسط دکتر رابین دانبار، روانشناس دانشگاه آکسفورد انجام شد، وقت گذراندن شبانه مردان با دوستان خود حداقل ۲ بار در هفته به طور منظم برای سلامت روحی و روانی آنها مهم است! این شبنشینی ها فضای امنی را برای مردان فراهم می کند تا تجربیات خود را به اشتراک بگذارند، احساسات خود را باز کنند و بدون قضاوت از یکدیگر حمایت کنند، روابط دوستانه را تقویت کنند و با همنوعان خود همبستگی ذهنی ایجاد کنند/رکنا
