بعضی اسامی دقت شود که در زبان کشور مقصد حاوی بار معنایی منفی نباشد مثلا اسامی خانوادگی که به کلمه "پور" ختم می شوند. کلمه poor در زبان انگلیسی به معنی فقیر میباشد.
در زبان انگلیس بیشتر وقتها حرف O صدای «اُ» میدهد مانند کلمه GO به معنی رفتن و اگر O دوبار تکرار شود صدای «او» میدهد مانند moon یا noon. در نتیجه اسامی فارسی مانند محمود و منوچهر میبایست Mahmood و Manoochehr نوشته شوند و نه Mahmod و Manochehr.
یا اسمهای مثل "شادی" که در صورت عدم دقت سوء تفاهم ایجاد میکنند shady/shadi که با املای shady آدم نادرست یا مشکوک و … را القا می کند
یا مثلا در فامیلی مثل "فتحی" Fathi کنار هم قرار گرفتن حرف تی و اچ دردسر ساز است
یا مثلا "حمید" و حامد" و اسمهایی مانند آن که برای یک خارجی تفاوت چندانی ندارند. نام خسروی یا خسرو
حرف I در انگلیسی خیلی از مواقع صدای اِ یا E میدهد. مثلا کلمه Dirt. در نتیجه اسامی ایرانی که اخر آن شید shid است باید با ee نوشته شود. مثال: Jamsheed, Farsheed, و غیره
whore با تلفظ هور در زبان انگلیسی کلمه زشتی است و تلفظ نام فارسی هوری در زبان انگلیسی میتواند نا مناسب باشد.
اسامی خانوادگی زیادی در فارسی هست که بسیار طولانی هستند. در بیشتر سیستم های کامپیوتری (مثلا در بانک ها) تعداد حروفی که برای نام خانواده استفاده میشود محدود است و در نتیجه نام های طولانی بطور اوتوماتیک بصورت نا تمام ثبت میشوند. نتیجه منفی آن این استکه مثلا روی گواهینامه رانندگی و یا کارت بانک فقط قسمتی از نام نوشته شده که میتواند دردسر ساز شود.
Shahin & Shaheen شاهین و شهین. در این مورد پیشنهاد میشود شهین را با ee نوشت. البته شاهین را نیز میتوان Shohin نوشته
Ida, Roxana, Sam, آیدا، رکسانا، سام
Pariah پریا
آتوسا Atossa
