او را مهمترین سیاستمدارِ ایرانیِ در قرنِ بیستم می دانند. مردی بزرگ برای نجات بحران های ایران.
محمّدعلی فروغی دردشتی (۱۲۵۶ – ۵ آذر ۱۳۲۱)، ملقّب به ذُکاءُالمُلک، نویسنده و سیاستمدارِ که در دورهٔ پهلوی سه بار بهعنوان نخستوزیرخدمت کرد.
او در دورهٔ قاجار چند بار وزیر، دو بار نمایندهٔ مجلس شورای ملی و یک بار رئیسِ دیوان عالی تمیز شد.
در تاریخ معاصر ایران ، زنده یاد محمد علی فروغی نقش فوق العاده زیادی در انقراض سلسله قاجار و به قدرت رسیدن رضاشاه و همچنین در انتقال قدرت به پسرش ایفا کرد .
فروغی نقش مهمی در تأسیس دانشگاه تهران داشت و پایهگذار و نخستین رئیسِ فرهنگستان ایران بود.
او در پایهگذاری انجمن آثار ملی نیز نقش داشت و به تلاش برای نهادینه کردنِ پاسداری و نگهداری از آثار تاریخی ایران میپرداخت.
نخستین کتابِ فارسی دربارهٔ فلسفه غرب، تحتِ عنوانِ سیر حکمت در اروپا را نیز او نوشت.
افزونبر اینها، فروغی چندین اثر دربارهٔ تاریخ، بهویژه تاریخ ایران باستان اقتصاد و حقوق نوشت.
